Królowie „piątkowscy” w datach i faktach

Władysław II Jagiełło: zwycięski neofita

ok. 1362 - urodził się Jagiełło, syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny (córki księcia twerskiego Aleksandra), wnuk Gedymina

maj 1377 - Jagiełło wielkim księciem litewskim

1381 – 1382 - walka o władzę na Litwie

14 sierpnia 1385 - ugoda w Krewie

11 stycznia 1386 - wybór Jagiełły na króla Polski

15 lutego 1386 - chrzest Jagiełły w obrządku katolickim, przyjęcie przezeń imienia Władysław; 

18 lutego – ślub z Jadwigą Andegaweńską

4 marca 1386 - Koronacja Władysława Jagiełły na króla Polski

17 lipca 1399 - śmierć królowej Jadwigi Andegaweńskiej

1406 - król ufundował kościół Bożego Ciała w Poznaniu

1409 – 1411 - wielka wojna z Zakonem Krzyżackim,

15 lipca 1410 r. – bitwa pod Grunwaldem; 1 lutego 1411 – pokój toruński

2 października 1413 - unia w Horodle między Polską i Litwą

2 maja 1417 - ślub Władysława Jagiełły z Elżbietą Granowską

12 maja 1420 - śmierć królowej Elżbiety

7 lutego 1422 - ślub Władysława Jagiełły z Zofią Holszańską

31 października 1424 - narodziny następcy tronu, Władysława (późniejszego Warneńczyka)

27 września 1422 - pokój melneński z Krzyżakami

1 czerwca 1434 - zgon króla w Gródku Jagiellońskim.

 ♦ ♦ ♦

Władysław Jagiełło był monarchą, którego dziś kojarzy się przede wszystkim z bitwą grunwaldzką i z romantycznymi okolicznościami ożenku z Jadwigą Andegaweńską. Panuje przekonanie, że „wżenił się" w tron polski, ucywilizowany przez młodą małżonkę. Tymczasem, wbrew rozpowszechnionej legendzie, Jagiełło przed ślubem z Jadwigą nie był poganinem; wkrótce po urodzeniu był ochrzczony przez swoją matkę, w obrządku prawosławnym.

W 1386 roku jedynie ponowił chrzest, w obrządku katolickim. Kolejne ożenki po śmierci Jadwigi też rozwinęły liczne anegdoty i legendę tego władcy.

Nieustanne konflikty, będące udziałem władców owego czasu, nie ominęły i Władysława
Jagiełły. Król wojował ze swymi krewnymi, kuzyna Witolda nie wyłączając, prowadził wojny z innymi sąsiadami, ale szczególnie utrwaliły się lata 1409 – 1411 – ze zwycięstwem grunwaldzkim,
niestety, niewykorzystanym politycznie.

Bardzo często bywał król też w Poznaniu. Przed każdą większą wyprawą wojenną odwiedzał ufundowany przez siebie kościół Bożego Ciała, to w Wielkopolsce narodziły się okoliczności powstania powiedzenia o tym, że należy zapalić Panu Bogu świeczkę – ale i diabłu ogarek. Był tu oceniany bardzo życzliwie, z sympatią. Nie unikał kontaktu z Wielkopolską też syn Jagiełły, Władysław, który w roku swej tragicznej śmierci, 1444, zdążył jeszcze nadać prawa miejskie Chwaliszewu.
Nie od rzeczy będzie podkreślić, że Władysław II Jagiełło był najdłużej panującym władcą Polski: zasiadał na tronie ponad 48 lat.

Marek Rezler

 (za Echem Piątkowa 06.2010)